كشيده‌اند مىتواند عقد را به هم بزند . در تمام چهار صورتى كه ذكر شد زن مىتواند بدون طلاق عقد را به هم بزند . ولى در صورت سوم كه ناتوانى جنسى دارد لازم است كه زن به مجتهد جامع الشّرائط يا به وكيل او مراجعه نمايد و مجتهد جامع الشّرائط شوهر را تا يك سال مهلت مىدهد ، چنانچه شوهر نتوانست به آن زن يا زنى ديگر نزديكى كند ، پس از آن زن مىتواند عقد را به هم بزند و اگر آلت مردى بعد از نزديكى بريده شود و زن عقد ازدواج را فسخ كند فسخ اثرى ندارد اگر چه احتياط مستحبّ آن است كه شوهر او را طلاق دهد . سيستانى : مسأله اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او آلت مردى نداشته ، يا بعد از عقد پيش از نزديكى يا پس از آن آلت او بريده شود يا مرضى دارد كه نمىتواند نزديكى نمايد ، هر چند آن مرض بعد از عقد و پيش از نزديكى يا پس از آن عارض شده باشد ؛ در تمام اين موارد ، بى طلاق مىتواند عقد را به هم بزند ، و اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهرش پيش از عقد ديوانه بوده است يا اين كه پس از عقد خواه بعد از نزديكى يا قبل از آن ديوانه شود ، يا اين كه بفهمد كه او در هنگام عقد تخمهايش كشيده يا كوبيده شده بوده است يا اين كه در آن هنگام مرض خوره يا برص يا كورى داشته است ، در تمام اين موارد احتياط واجب آن است كه زن عقد را بهم نزند و اگر چنين كرد احتياط واجب آن است كه اگر بخواهند به زندگى زناشوئى ادامه دهند دوباره عقد كنند و اگر بخواهند جدا شوند طلاق داده شود و در صورتى كه شوهر نمىتواند نزديكى نمايد و زن بخواهد عقد را به هم بزند ، لازم است كه اوّل رجوع به حاكم شرع يا وكيل او نمايد و حاكم ، شوهر را يك سال مهلت مىدهد و چنانچه شوهر نتوانست به آن زن يا زنى ديگر نزديكى كند پس از آن ، زن مىتواند عقد را به هم بزند . زنجانى : مسأله اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه بوده است يا بعد از عقد ديوانه شود ( خواه پيش از نزديكى كردن با او باشد يا بعد از آن ) يا بعد از عقد بفهمد كه آلت مردى ندارد يا بعد از عقد و پيش از نزديكى كردن ، آلت مردى وى بريده شود يا بعد از عقد بفهمد كه مرضى دارد كه نمىتواند وطى و نزديكى نمايد يا تخمهاى او را كشيده‌اند ، مىتواند عقد را به هم بزند و اگر بعد از عقد و پيش از نزديكى كردن بفهمد كه مرد عنّين است و نمىتواند نزديكى كند ، اگر به حاكم شرع مراجعه كند و با دستور او يك سال بعد از آن صبر كند و در اين مدّت شوهر نتواند با زن خود يا با زن ديگرى نزديكى كند ، زن مىتواند عقد را به هم بزند و اگر شوهر بعد از نزديكى كردن عنّين شود ، زن نمىتواند عقد را به هم بزند و اگر شوهر را قبل از نزديكى ، سِحر كرده باشند كه نتواند نزديكى كند ، زن مىتواند عقد را به هم بزند . در تمامى عيبها اگر مرد يا زن به ازدواج راضى شوند ، پس از آن نمىتوانند عقد را بهم بزنند . مسأله 2382 اگر مرد يا زن ، بواسطهء يكى از عيبهايى كه در دو مسألهء پيش گفته شد عقد را به هم بزند ، بايد بدون طلاق از هم جدا شوند ( 1 ) ) * ( 1 ) بهجت : از هم جدا مىشوند و طلاق لازم نيست . خوئى ، تبريزى ، سيستانى : رجوع كنيد به ذيل مسأله 2381